Menno, 17 maart 2010
Canada , Vancouver 12°

update uit vancouver

Een maand na de Spelen zitten we nu midden in de Paralympische Spelen; sportief gezien zijn prestaties op beide evenementen zeer bewonderenswaardig, maar qua beleving is het contrast enorm. Stond de stad tijdens de OS 2,5 week soms letterlijk op zijn kop - nu zijn werk, boodschappen en nachtrust weer de orde van de dag.

Helaas was Alison voor het grootste gedeelte van de Spelen aan de andere kant van het land voor haar werk. Gelukkig werd ze voor het openingsweekend naar Vancouver gevlogen. Toen werd de standaard gezet voor een lange periode van feest in de straten van Vancouver. Hier had niemand geloof ik rekening mee gehouden, 10.000-en mensen vulden de straten - er werd muziek gemaakt, gezongen, gedronken en gedanst. Op dagen dat Canada een gouden medaille won (en dat waren er nogal wat) barste de stad uit zijn voegen.

Op de dagen dat Nederland een gouden medaille won, barste het Heineken House uit zijn voegen. Ik had op internet de geruchten al gelezen, dit is voor velen een van de mooiste feestjes en dat kan ik alleen maar beamen. Het eerste weekend wonnen we natuurlijk goud op de 5000m en daarom waren wij de hele dag in het HHH. Geweldig feest en heerlijke kroketten en dan heb ik het nog niet eens over de geimporteerde biertjes! Marco Borsato zorgde voor de muziekale sfeer en ik wil ook graag de relatief onbekende Coronas noemen, wat een fantastische band! Zij speelden 2,5 week iedere avond verzoek nummers, bekijk ze op maar een keer op youtube.

Ik ben verschillende avonden naar het Holland House afgereisd en heb onder meer Ireen Wust en de estafette ploeg gehuldigd zien worden, daarnaast optredens van Jan Smit & Guusje Meeuwis. Heerlijk die Hollandse avondjes, helaas heb ik het optreden van Armin van Buuren gemist - wel een praatje met hem gemaakt de avond ervoor.

Nu zitten we midden in de verhuizing, of beter gezegd IK, want Ali zit vanaf morgen weer in Toronto. Wel leuk dat ik deze keer een paar dagen mee mag. Morgen vliegen we samen die kant op en maandag morgen vlieg ik alleen weer terug. Het weekend erop moet ik er voor zorgen dat het appartement leeg is. Dat gaat ineens allemaal zo snel nu over iets meer dan een maand zijn we al in Nederland!

Afgelopen weekend heb ik voor het eerst geskied, daar keek ik al naar uit toen ik voor het eerst wist dat ik naar Canada zou komen en na bijna een jaar is het dan gelukt. Met een eerste lading voor de verhuizing zijn we naar Vancouver Island gereden, we slaan alle onze spullen daar op namelijk.

Zondag morgen was het dan zo ver, Mnt. Washington - de meeste sneeuw van heel Noord- Amerika(!), aan de voet van de piste lag al 6 meter. En als er zoveel sneeuw ligt, moet het natuurlijk ook veel en hard sneeuwen en dat deed het. In een onwijze sneeuwstorm reden wij in Hondaatje naar boven, gelijk kennis gemaakt met de ski-klas en de piste op. Ik was een beetje nerveus, omdat ik langlaufen al zo lastig vond. Uiteindelijk bleek het allemaal erg mee te vallen en gingen we al snel de helling af, soms razendsnel. Maar vallen was niet pijnlijk door de geweldige poedersneeuw! Na een dag helemaal kapot en maandag gewoon weer aan het werk.

Morgen naar Toronto!

groetjes menno

Verras Menno in Canada met een belletje via HalloBuitenland.nl